بهم گفتي خداحافظ، تورو ديگه نميخوامت

بهت قول ميدم از امروز، ديگه هيچوقت نميپامت

بهم گفتي تو اين روزا، ازت من ميگذرم آسون

ببين ذرات عشقم رو، همه حل شد توي بارون

خداحافظ چه آسون بود، چشات امشب چه آروم بود

ولي انگار كه عشق من، مثل جغد روي بوم بود

سر شب كه تو ميرفتي، چشام پر ميشد از غصه

ولي حالا ديگه نيستي، اينم از ماتم قصه

ببين قهر طبيعت رو، تو ميخواستي منو خم كرد

عزيز دل بگو با من، دلت رو كي پرِ غم كرد

ديگه عشقو نميفهمم، ديگه خون تو رگام خشكيد

بگو چشماي غمگينت، چرا از عشق من ترسيد؟

خداحافظ عزيز دل، برو دل كندن آسونه

دل خوش باورو تنهام، از اين بازي دلش خونه

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

به شب و پنجره بسپار كه بر ميگردم                 عشق را زنده نگهدار كه بر مي گردم

دو سه روزي هم اگر چند تحمل سخت است           تكيه كن بر تن ديوار كه بر ميگردم

بس كن اين سرزنش ‹رفتي و بد كردي› را     دست از اين خاطره بردار كه برمي گردم

گفته بودي كه به شب چشم به راهم بودي            به همان ديده ي بيدار كه بر مي گردم

بين ما پيشترك هر سخني بود گذشت                     راهيت ميشوم اينبار كه برميگردم

 پرده ي تيره ي آن پنجره ها را بردار                 روي رف آينه بگذار كه بر ميگردم

پشت در را اگر انداخته اي حرفي نيست             به شب و پنجره بسپار كه بر ميگردم

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

اگر ميدانستي چه ميسوزاندم، زخم زبان دوستانه.

اگر ميدانستي چه دردناك ميخراشد دلم، نگاههاي نا باورانه.

اگر ميدانستي چه مي خورد روحم، اشارات تلخ آشنايانه.

اگر ميدانستي چه زنجير گرانيست بر گردن، رفتار نا مهربانانه.

اگر ميدانستي چه زجري ميكشم هر لحظه، از حرفها، از حرفها...

آنگاه تو هم مانند من شايد خاموش ميماندي

مرد و مردانه.......

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

بوي باران، بوي سبزه، بوي خاك

شاخه هاي شسته، باران خورده ، پاك

آسمانِ آبي و ابر سپيد

برگ هاي سبز بيد

عطر نرگس، رقص باد

نغمه ي شوق پرستوهاي شاد

خلوت گرم كبوترهاي مست

نرم نرمك ميرسد اينك بهار

خوش بحال روزگار

خوش بحال چشمه ها و دشت ها

خوش بحال دانه ها و سبزه ها

خوش بحال غنچه هاي نيمه باز

خوش بحال دختر ميخك كه مي خندد به ناز

خوش بحال جام لبريز از شراب

خوش بحال آفتاب

اي دل من گرچه در اين روزگار

جامه ي رنگين نميپوشي به گام

باده ي رنگين نميبيني به جام

نقل و سبزه در ميان سفره نيست

جامت از آن مي كه ميبايد تهي ست

اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم

اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب

اي دريغ از ما اگر كامي نگيريم از بهار

گر نكوبي شيشه غم را به سنگ

هفت رنگش ميشود هفتاد رنگ....

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

آخرين منجي

تو كوير تشنگي هام: مثل يه چشمه زلالي

واسه جسم خاكيِ من: حسِ گنگِ پر و بالي

بيا و قدم بزار رو، چشم ناقابل بندت

كه تو پس كوچه يِ ذهنم: وجه ممكن محالي

تو يه خورشيدي كه پشت، ابرا اون بالا نشستي

نميبينم تورو اما: مثل روز روشن هستي

گرچه پردس بين چشمِ منو چشمايِ تو اما:

روي ما دريچه هاي نورو گرماتو نبستي

ولي ميرسه يروز كه تموم ابرا فنا شن:

روزي كه تموم عالم گوش به فرمون تو باشن

تا بياي با يه بغل عشق، با يه كوله عدل و انصاف:

بياي و افتاده هامون جون بگيرن از تو پاشن

آخرين منجي يه عمره: تو رو انتظار كشيدم

توي هر شعر و ترانه: رد عشق تو رو ديدم

داري ميرسي، ميدونم! عطر تو پيچيده اينجا،

از افق، از بينهايت صداي پا تو شنيدم ........

شب براي چيدن ستاره هاي قلبت خواهم آمد .بيدار باش من با سبدي پر از بوسه مي آيم و آن را قبل از چيدن روي گونه هايت ميکارم تا بداني اي خوبم دوستت دارم.

آرزوي من اينست كه دو روز طولاني        در كنار تو باشم فارغ از پشيماني

آرزوي من اينست يا شبي فراموشم            يا كه مثل غم هر شب، گيرمت در آغوشم

آرزوي من اينست كه تو مثل يك سايه         سرپناه من باشي  ، لحظه تر گريه

آرزوي من اينست نرم و عاشق و ساده       همسفر شوي با من، در سكوت يك جاده

آرزوي من اينست هستي تو من باشم          لحظه هاي هوشياري، مستي تو من باشم

آرزوي من اينست تو غزال من باشي         تك ستاره روشن ،  در خيال من باشي

آرزوي من اينست در شبي پر از رويا        پيش ماه و تو باشم ، لحظه اي لب دريا

آرزوي من اينست از سفر نگويي تو          تو هم آرزويي كن ،  اوج آرزويي تو

آرزوي من اينست مثل ليلي و مجنون        پيروي كنيم ازعشق، اين جنون بي قانون

آرزوی من اینست زیر سقف این دنیا         من برای تو باشم تو برای من تنها